Mike Stern

Przełomowym momentem w jego karierze była współpraca z legendarnym trębaczem Milesem Davisem, rozpoczęta w 1981 roku. Stern stał się wówczas jednym z kluczowych gitarzystów w zespołach Davisa w okresie elektrycznego jazzu. W kolejnych latach współtworzył m.in. projekt World of Mouth z Jaco Pastoriusem oraz współpracował z wieloma wybitnymi muzykami światowej sceny jazzowej, takimi jak Herbie Hancock, Marcus Miller, Billy Cobham, Dave Weckl, Richard Bona czy Victor Wooten. Równolegle rozwijał bogatą karierę solową, stając się jednym z najważniejszych przedstawicieli nurtu jazz-fusion.

Charakterystyczne brzmienie Mike’a Sterna łączy jazzową improwizację z energią rocka. W jego grze słyszalne są zarówno inspiracje klasyczną gitarą jazzową – George’a Bensona, Wesa Montgomery’ego czy Jima Halla – jak i wpływy gitarzystów rockowych, zwłaszcza Jimiego Hendriksa i Erica Claptona.

Artysta wziął również udział w projekcie „After the Catastrophe”, realizowanym przez Józefa Eliasza i Eljazz Big Band, poświęconym twórczości jednego z najważniejszych kompozytorów europejskiego jazzu – Krzysztofa Komedy. Projekt stanowi twórczą refleksję nad muzyką Komedy inspirowaną jego albumem Meine Süße Europäische Heimat, a jego ideowym centrum jest kompozycja „Po katastrofie”, odnosząca się do dramatycznych doświadczeń XX wieku.
W ramach tego projektu Mike Stern uczestniczył w nagraniu dwóch kompozycji:

• Rosemary’s Baby

• Astigmatic

Jego charakterystyczne, ekspresyjne brzmienie gitary nadało tym interpretacjom nową energię i wyjątkową głębię brzmieniową, wzbogacając artystyczną wizję projektu inspirowanego twórczością Krzysztofa Komedy.

Udział artysty tej klasy w projekcie realizowanym przez Józefa Eliasza i Eljazz Big Band podkreśla międzynarodowy charakter przedsięwzięcia oraz rangę twórczości Komedy jako ważnego punktu odniesienia dla współczesnego jazzu.